Kers mes


volrijpe kers,
huidoverspannen
gilt, schreeuwt
om spreeuwbeet

haar open rijt
'r bloed kan lekken
in mensenbekken
geen spreeuw

dan liefst dun scheermes
haar open rijt
lipkrult haar mond
g'boren tot bekoren

vollippig zuigt ze
alle leven naar zich toe
schlipt de rest
tussen maans

kom in mijn kersengaard
laaf je met mijn liefde
'k eeuwen lang

reeds van jou diefde